Generatie VIII-ba

Klik voor foto in apart venster
Martin W.F. Camfferman
Klik voor foto in apart venster
Martin W.F. Camfferman

Martin William Frederick Camfferman is geboren op maandag 22 november 1920 om 09:05 in Cicero, IL (USA), zoon van Martinus Willem Frederik (Martin) Camfferman en Clasine Jeanette Hubertine Godee.

Op het Birth Certificate in 1921 was de achternaam van Martin foutief vermeld als ’Comfferman’.
Op 16 augustus 1936 heeft zijn moeder een "Certificate of Correction" laten opmaken waarin de achternaam gecorrigeerd werd naar Camfferman. De correctie was in eerste instantie foutief gedaan naar Cafferman.
Zijn voornamen staan vermeld als: "Martin Willem Fred.".

On the Birth Certificate in 1921 the surname of Martin was misspelled as ’Comfferman’.
On 16 August 1936 his mother has had made a "Certificate of Correction" in which the surname was corrected into Camfferman. The correction however, was wrong in first instance: into Cafferman.
His given names are mentioned as: "Martin Willem Fred.".

Klik voor foto in apart venster
Graf Martin. W.F. Camfferman

Martin is overleden op maandag 27 juli 1942 in Cabanatuan Camp #1, Filipijnen, 21 jaar oud. Hij is begraven op de militaire begraafplaats "Manila American Cemetery and Memorial" in Manila op de Filipijnen.

Martin is overleden in de Tweede Wereldoorlog tijden de March of Bataan.

Beroep: metselaar

Martin trouwde, 20 jaar oud, op zondag 6 april 1941 met
Catherine Yvonne Gray, 18 jaar oud.

Klik voor foto in apart venster
Martin Camfferman en Catherine Gray in 1941
Klik voor foto in apart venster
Catherine Gray

Catherine is geboren op zaterdag 23 september 1922 in Chicago, IL (USA), dochter van Jesse Lorain Gray en Mary Kenealy.

Catherine is overleden op donderdag 16 juni 2005 in Greenville, Texas, 82 jaar oud.

Klik voor foto in apart venster
Graf Catherine Gray

Catherine trouwde later op maandag 13 november 1944 in Orange County, Californie (USA) met Ray Edward Pat Mickler (1920-1965).



De Proviso East High School in Illinois, USA heeft een website (in het engels) gemaakt naar aanleiding van het Bataan Commemorative Research Project wat zij hebben uitgevoerd. Op deze site wordt Martin Camfferman ook genoemd (links openen in een nieuw venster).
Onderstaande informatie is met vriendelijke toestemming overgenomen (maar is copyright van de school).

The Proviso East High School in Illinois, USA has made a website for the Bataan Commemorative Research Project which they conducted. On this site Martin Camfferman is also mentioned (links open in new windows).
The following information has been copied with kind permission (but the copyright is owned by the school).

Korporaal Martin W. Camfferman jr. is geboren op 21 januari 1921 en opgegroeid in Cicero, Illinois in de VS. Hij was de jongste van vijf kinderen. Zijn moeder overleed toen hij nog een kind was, wat als gevolg had dat zijn zus van school ging, zodat zijn vader kon blijven werken. Martin ging naar de Morton High School, waar hij lid was van de Class of 1938 (het laatste jaar van school). In zijn schooltijd was hij lid van het zwemteam.

Cpl. Martin W. Camfferman, Jr. was born on January 21, 1921 and raised in Cicero, Illinois. He was the youngest of five children of Mr. & Mrs. Martin W. Camfferman, Sr. While he was still a child, his mother passed away which resulted in his sister quitting school so that his father could work. Martin attended Morton High School where he was a member of the Class of 1938. While in high school, he was a member of the swimming team.

Zoals veel jongemannen van zijn leeftijd, wist Martin dat het met de nieuwe opkomstwet slechts een kwestie van tijd zou zijn voordat hij door het leger opgeroepen zou worden. Om dit te vermijden werd Martin lid van de Illinois Nationale Garde in Maywood. In november 1940 werd Martin opgenomen in het reguliere leger toen de Nationale Garde werd genationaliseerd.
Op 6 april 1941, tijdens een verlof, trouwde hij zijn schoolvriendin, Catherine Gray. Hij zag haar voor het laatst op 6 oktober 1941, toen zijn compagnie zich voorbereidde op dienst overzee.

Like many young men of his age, Martin knew that with the new draft act it was just a matter of time before he would be drafted into the army. To avoid this, Martin joined the Illinois National Guard in Maywood, Illinois. In November of 1940, Martin was inducted into the regular army when the National Guard unit was federalized.
On April 6, 1941, while he was on leave, he married his grade school sweetheart, Catherine Gray. He last saw her on October 6, 1941, as his company prepared to leave for overseas duty.

Als lid van de 33ste Tank Compagnie van de Illinois Nationale Garde had hij getrained in Fort Knox (Kentucky). Daar had hij geleerd om alle apparatuur van de compagnie te bedienen. In Fort Knox werd de 33ste Tank Compagnie omgedoopt in Compagnie B, 192ste Tank Bataljon. In januari 1941 werd de Headquarsters Company van het 192ste Tank Bataljon opgericht. Op dat moment werd Martin naar het nieuwe bataljon overgezet.

As a member of the 33rd Tank Company of the Illinois National Guard, he trained at Fort Knox, Kentucky. There he was taught to operate all the equipment used by the company. At Fort Knox, the 33rd Tank Company was renamed Company B, 192nd Tank Battalion. In January, 1941, Headquarters Company of the 192nd Tank Battalion was created. At this time, Martin was transferred into this newly created company.

Martin nam daarna in 1941 deel aan manouvres in Louisiana. Daar werd het bataljon geinformeerd dat zij door Generaal George S. Patton waren aangewezen voor dienst overzee. Martin en andere leden van het bataljon kregen verlof zodat zij zaken konden afhandelen.

Next, Martin participated in the maneuvers of 1941 in Louisiana. There his battalion was informed that they had been selected by General George S. Patton for duty overseas. He and the other members of the battalion received furloughs home so that they could take care of unfinished business.

Martin keerde terug naar Camp Polk in Louisana. Vandaar reisde men per trein naar Angel Island in de baai van San Francisco waar hij de nodige inentingen kreeg. Per schip gingen Martin en de rest van bataljon naar de Filipijnen. Na een stop op Hawaii voeren de schepen naar Guam en daarna naar Manilla. De soldaten wisten dat het oorlog was omdat dit deel van de reis geheel in het donker (zonder verlichting op de schepen) werd uitgevoerd.

Martin returned to Camp Polk, Louisiana, From there, the battalion traveled by train to Angel Island in San Francisco Bay where he received the necessary inoculations. By ship, Martin and the other members of the battalion sailed to the Philippine Islands. After a stop in Hawaii, the ships made their way to Guam and then Manila. The soldiers knew that war was coming because this part of the journey was completed under total "blackout."

Het 192ste Tank Bataljon arriveerde op de Filipijnen iets minder dan twee weken voor de Japanse aanval op Pearl Harbor. Dit was op Thanksgiving day in 1941. In deze periode bereidden de soldaten hun uitrusting voor de zaken die komen gingen.
Toen de oorlog op 8 december 1941 begon, overleefde Martin het Japanse bombardement op Clark Field. Omdat men gehoord had van de Japanse aanval op Pearl Harbor waren de tanks van de Provisional Tank Group naar de rand van Clark Field gestuurd om een verdediging te vormen tegen een mogelijke Japanse aanval van parachutisten.

The 192nd Tank Battalion arrived in the Philippine Islands a little less than two weeks before the Japanese attack on Pearl Harbor on Thanksgiving Day, 1941. During this time, the soldiers worked to prepare their equipment for use on the expected maneuvers.
When war came on December 8, 1941, Martin lived through the Japanese bombing of Clark Field. Having received word of the Japanese attack on Pearl Harbor, the tanks of the Provisional Tank Group were sent to the perimeter of Clark Field to defend against a possible Japanese paratrooper attack.

Tijdens de slag bij de Filipijnen werd het bataljon ingezet als achterhoede-bewaking om de Japanse progressie te vertragen en om de Filipijnse en Amerikaanse strijdkrachten zich terug te trekken naar het Bataan schiereiland. Om aan te geven hoe slecht de situatie was voor de verdedigers, zij vermeldt dat Martin's familie voor het laatst van hem gehoord had in een brief gedateerd 2 februari 1942.

During the Battle of the Philippines, the battalion was used as the rear guard to slow the Japanese advance and to allow the Filipino and American Forces to withdraw into the Bataan Peninsula. To demonstrate how bad the situation was for the defenders, the last time Martin’s family heard from him was in a letter dated February 2, 1942.

Toen de Filipijnse en Amerikaanse strijdkrachten op de Filipijnen zich op 9 april 1942 overgaven, werd Martin krijgsgevangen gemaakt. Hij nam deel aan de dodenmars en werd gevangen gezet op Kamp O'Donnell. Toen het nieuwe krijgsgevangenkamp werd geopend in Cabanatuan werd hij daarnaartoe overgeplaatst. Martin stief op 27 juli 1942 aan de gevolgen van dysenterie in kamp Cabanatuan nr. 1.
Na de oorlog zijn de resten van Korporaal Martin W. Camfferman herbegraven op de Amerikaanse Militaire Begraafplaats buiten Manilla, waar hij vandaag nog steeds rust.

When the Filipino and American Forces in the Philippine Islands were surrendered on April 9, 1942, Martin became a Prisoner of War. He took part in the death march and was imprisoned at Camp O’Donnell. When the new POW camp opened at Cabanatuan, Martin was transferred there. It was on July 27, 1942, that Martin died of dysentery at Cabanatuan Camp #1.
After the war, Cpl. Martin W. Cafferman’s remains were reburied at the American Military Cemetery outside of Manila, where he rests today.



Deze pagina is voor het laatst gewijzigd op: 16 December 2018.